تقابل، مشاجره و مباحثه شنوندگان برای اثبات نادرستی یک بخش یا تمام مقاله، سمینار یا سخنرانی که توسط شخصی در حال ارایه است گاهاً جلسات را از نظم و مسیر اصلی خود خارج نموده و نتیجه مطلوبی را نه تنها برای ارایه کننده بلکه دیگر شنوندگان در بر نخواهد داشت. مدیریت جلسات سخنرانی، از تواناییهایی است که یک سخنران می بایست قبل از شروع به سخنرانی کسب نماید.

برین پوزی مقالات بسیاری در خصوص تکنولوژی اطلاعات ارایه نموده و تجربه بسیاری در خصوص سخنرانی و گاهاً برخورد با شنوندگانی که مدام سعی در اثبات ناتوانی سخنران دارند کسب نموده است. مقاله ای که در ادامه می آید، ترجمه ای از متن اصلی مقاله برین پوزی می باشد.

* * *

۱۰ نکته در مواجهه با متخصصین IT شرکت کننده در سخنرانی

نویسنده: برین پوزی    مترجم: محمدعلی ساربانها

زمانی که به جلسه ای می روید که افراد میخواهند توانایی های خود را به رخ شما بکشند وشما را مرعوب خود کنند نکات زیر به کارتان می آید.

من از اواسط دهه نود در زمینه علوم تکنولوژی نگارش کرده و همچنین در چند سال گذشته گهگاه در کنفرانسهای تکنولوژی سخنرانی کرده ام. نکته ای که در این مدت آموخته ام این است که هرگاه نطقی ارایه می کنم یا صفحه پیامهای مقاله جدید خود را میخوانم، اغلب افرادی هستند که سعی دارند ثابت کنند بیشتر از من میدانند.

زمانیکه توجه من به این موضوع جلب شد و به آن فکر کردم، به این نتیجه رسیدم اتفاقی که معمولاً در درون شرکتها می افتد چندان متفاوت نیست. هرگاه سعی شخصی در تشریح ایده جدیدی در رابطه با تکنولوژی اطلاعات باشد، معمولاً شخص دیگری وجود خواهد داشت که سدی را بر سر راه آن ایجاد نماید.

با در نظر گرفتن این موضوع، به نظرم رسید صحبت کردن در مورد راه هایی برای برخورد با افرادی که میخواهند متخصص فناوری اطلاعات شناخته شوند ممکن است جالب باشد. این ایده بیشتر از تجربیات سخنرانیهایم بدست آمده اما به سادگی میتواند برای شرایط دیگر هم مورد بهره برداری قرار گیرد.

۱) همیشه آماده باشید

اولین توصیه ای که میتوانم به کسانی که میخواهند در رابطه با تکنولوژی اطلاعات بنویسند یا سخنرانی کنند این است که “آماده باشید”. مطمئن شوید اطلاعات شما از منابع مطمئن و روزآمد است، در غیر این صورت شخصی خواهد بود که در مورد آن اظهار نظر کند. آماده باشید و بدانید که آنچه شما آماده کرده اید مهمترین ابزار شما برای جلوگیری از هر گونه برخورد با کسانی است که نکته ای برای اثبات دارند.

۲) از آنها یاد بگیرید (اگر میتوانید)

علی رغم اینکه اغلب آدمهای احمقی پیدا میشوند که در جمع شما را به چالش بکشند اما نمیتوانید به صورت پیش فرض کسانی که شما را مورد سوال قرار می دهند احمق فرض کنید.

حدود یک سال پیش، در جلسه ای حضور داشتم که یکی از دوستان در آن سخنرانی میکرد، شخصی ایستاد و سخنرانی او را به چالش کشید. دوست من به آن شخص رو کرد و گفت “همهء ما اینجا هستیم تا از هم یاد بگیریم و اگر شما چیزی برای اضافه کردن به موضوع دارید بفرمایید”.

آن شخص به نکته بسیار درستی اشاره کرد که اندکی خارج از مبحث بود، اما اطلاعات خوبی بود و مستقیماً آنچه را که دوست من به آن می پرداخت نقض نمی کرد.

۳) برای دار زدن خودشان به اندازه کافی به آنها طناب بدهید

یک بار در هنگام سخنرانی شخصی ایستاد و به من گفت که تمام سخنرانی من اشتباه است. در آن لحظه من دو انتخاب داشتم، میتوانستم ماموران را صدا کنم تا او را از محل خارج کنند، اما این کار باعث می شد حاضرین در مورد صحت و شفافیت نکته مورد نظر آن شخص در خصوص سخنرانی من تعمق کنند. انتخاب دیگر من این بود که زمین را به او واگذار کنم، از او خواستم تا اندکی واضح تر صحبت کند و بگوید دقیقاً کدام بخش از آنچه من گفته بودم نادرست بوده است. آن شخص فوراً خجالت زده شد و به وسیله دیگر حاضرین سر جایش نشانده شد.

۴) شوخ طبع باشید

گاهی برای خنثی کردن شرایط باید قادر به استفاده از شوخ طبعی خود باشید. یکی دو سال پیش من در یک کنفرانس فناوری اطلاعات شاهد مناظره شدید دو نفر از حضار در هنگام جلسه سخنرانی بودم. سخنران با شوخ طبعی به آنها گفت که میتوانند به مشاجره ادامه دهند اما از آنجائیکه ما در لاس وگاس هستیم آنها میتوانند غروب جایی را برای کشتی پیدا کنند، و به این ترتیب به مشاجره پایان داد.

۵) قوانین بازی را قبلاً تعیین کنید

اگر به اینکه ممکن است کسی بخواهد سخنرانی شما را در حین اجرا بر هم بزند شک دارید، تنها کاری که میتوانید انجام دهید این است که قوانین بازی را از قبل تعیین کنید. به طور مثال، ممکن است بگویید “من مطالب زیادی دارم که باید در این زمان کوتاه به آنها بپردازم، بنا بر این سعی کنید سوالات و نظرات خود را تا انتهای نطق من نزد خود نگه دارید”.

۶) زمان را دستمایه قرار دهید

روش دیگری که به وسیله آن میتوانید شخصی را که سعی دارد شما را بر سر جایتان بنشاند مغلوب کنید این است که کمبود زمان را بهانه قرار دهید. البته این ایده خوبی نیست که به طور کامل سوال فرد را نادیده بگیرید، چرا که باعث می شود دیگران نسبت به صحت و سقم اطلاعات شما دچار تردید شوند. بهتر است پاسخی خلاصه ارایه کرده و به شخص بگویید که میتواند به پرسش خود ادامه دهد اما خوشحال خواهید شد که این مباحثه در زمان دیگری پس از سخنرانی صورت گیرد.

۷) از پذیرفتن نقاط ضعف کوچک خود نهراسید

اگر شخصی مدام سعی در ایراد گرفتن از شما داشته باشد هراسی از پذیرفتن نکات کوچکی که بیان میکند نداشته باشید. این ممکن است برای عقب نشینی شخص کافی باشد. البته هستند منتقدینی بسیار گستاخ که با این روش گستاخ تر می شوند و تلاش بیشتری برای خارج کردن کنترل جلسه از دست شما خواهند داشت. اما در هر دو حالت علاقه شما به پذیرش یک یا دو نکته کوچک به حاضرین نشان خواهد داد که شما مایل به برخوردی عادلانه هستید.

۸ ) مدرک بخواهید

اگر شخصی در هنگام سخنرانی در خصوص نکته ای شما را به چالش کشید، همواره میتوانید از او بخواهید ادعایش را اثبات کند، البته با خوش رویی. برای رسیدن به این هدف میتوانید بگویید “من با آن موضوع برخورد نکرده ام، ممکن است آن را برایم ایمیل کنید؟”. این کار به شما امکان ادامه سخنرانی را می دهد، چرا که شما از توانانی احتمالی آن متخصص برای طولانی کردن مباحثه دور شده اید.

۹) انفجار اتمی را انتخاب کنید!

به عنوان آخرین گزینهء مطلق شما میتوانید از گزینه ای که من آن را انفجار اتمی مینامم استفاده کرده و با شخصی که شما را به چالش می کشد مقابله کنید.

سال گذشته در TechEd در جلسه ای شرکت کرده بودم که شخصی از بین حضار دائماً در سخنرانی وقفه ایجاد میکرد. اندکی بعد، سخنران به ستوه آمد و به شخص بر هم زننده جلسه گفت که حضار در این جلسه مبلغ زیادی هزینه کرده اند که اینجا باشند و او دارد وقت همه را به هدر میدهد. اگر حافظه ام یاری کند، به نظرم سخنران خطاب به آن شخص سخنش را با لحنی تند و  با جمله ای که چنین معنی میداد به پایان برد که “حالا یا سر جایت بنشین و ساکت شو یا برو بیرون”.

هرچند من انفجار اتمی را عموماً به کسی توصیه نمیکنم، اما به نظرم در شرایطی مشابه روش مناسبی است و مانع از ایجاد وقفه دوباره در اجرای سخنرانی میگردد.

۱۰) دوری گزینید!

تمام نکاتی که پیشتر اشاره شد در حواشی این موضوع بود که شخصی سخنرانی شما را متوقف کند و ادعا کند که آنچه شما می گوئید غلط است. در شرایط بروز چنین توهین مستقیمی شما معمولاً انتخاب دیگری به جز پاسخ ندارید. با اینحال همیشه شرایط برای پاسخ دادن مناسب نیست.

به طور مثال، به عنوان کسی که برای بهترین دو دهه گذشته نویسندگی کرده ام، میتوانم به شما بگویم که مردم همیشه کلمات بدی را در صفحه پیامها در باره ام مینویسند. وسوسه میشوم که پاسخی بدهم اما بهتر است بی خیال شوم.

به طور مشابه این شرایط در محاوره ها هم صدق میکند. به عنوان نمونه، من در خانواده کسی را دارم که کارش تکنولوژی اطلاعات نیست اما دائماً به دیگران توصیه های غلط میکند. خیلی وسوسه کننده است که وارد موضوع بشوم و اطلاعات صحیح بدهم اما با علاقه ای که به عدم شروع یک مشاجره دارم، معمولاً وانمود میکنم که چیزی از مکالمه نشنیده ام. اگر کسی مستقیماً سوالی پرسید من با کمال میل به او پاسخ می دهم در غیر این صورت سرگرم کار خودم می شوم.

مرجع: